facebook

Źródełko

Kiedy wyjdzie się z kościoła, po lewej stronie przy końcu placu znajdują się schody, którymi można zejść do źródełka. Zmierzając w tamtą stronę, mija się malutki sklepik pamiątkowy. Potrzeby domu Meryem Ana i otoczenia są zaspokajane z dochodów ze sprzedaży pamiątek i ofiar składanych przez wiernych. Zarówno dom, jak i sklepik są własnością Meryem Ana Derneği (Stowarzyszenia na rzecz Meryem Ana), składającego się zarówno z chrześcijan, jak i muzułmanów. Wybierani członkowie pracują charytatywnie.

Schodząc w dół schodami, zbliżamy się do kraników w kamiennych niszach. Wypływa z nich woda ze źródła w pobliżu kościoła. Niektórzy, wierząc, że ma ona właściwości zdrowotne, piją ją, a także zabierają ze sobą do domu. Kierując się ścieżką, zmierzamy do wyjścia. Tutaj dobiega końca wizyta w Meryem Ana, miejscu świętym dla chrześcijan i muzułmanów.

Kaplica i otaczający ją teren zostały zakupiony w roku 1892 przez siostrę Marie de Mandat Grancey. To właśnie Marie de Mandat Grancey zainspirowała poszukiwania Meryem Ana. Własność została przekazana następnie ojcu Poulin i ojcu Euzet. Ten ostatni przekazał sanktuarium stowarzyszeniu, które kieruje nim do dzisiaj, mimo że jego obszar został znacznie ograniczony na rzecz Lasów Państwowych, które otaczają to święte miejsce.